ตอนที่ 312 : กีฬาสี IE สุดที่รัก ... (2)

ข้าพเจ้า ขอบรรยายถึง ....

กีฬาสี IE สุดที่รัก ... ตอนที่สอง

ณ บัดนี้ .... เลย

9.00 น. ....

แต่ละสี เริ่มก่อม๊อบเล็กๆ หน้าภาคเรา

เมื่อทุกคนพร้อม .... เราก็จะเริ่มขบวนพาเหรดกัน ...

ดังนั้น ...

ก่อนจะเริ่มเดินจริงๆ

ข้าพเจ้า ก็ขอแอบพาทุกท่าน ...

ไปเยี่ยมชมแต่ละสี อีกสักนิดนึง ...

นี่คือ ... สีเขียว ...

เห็นแล้วเขียวไปหมด ... สบายตายิ่งนัก

concept ของสีเขียว ก็ออกแนว green ๆ ...

แบบว่า ... ใช้วัสดุธรรมชาติแทบทั้งนั้น

ส่วนประชาชน ชาวสีเขียว

ก็กลายเป็นกบสีเขียวๆ ....

ดูแล้ว น่ารักจริงๆ ...

ใช้ใบบัว ต้นกก ต้นกล้วย ... มาเป็นวัสดุอุปกรณ์

เห็นแล้ว น่าทึ่ง มากๆๆๆ ....

สุดยอดๆๆๆๆๆ แห่ง idea

และ สุดยอดแห่งการใช้วัสดุธรรมชาติ ...

ชอบๆๆๆๆๆๆ ....

สำหรับสีชมพู ...

ตอนแรกๆ ก็งงๆ กันว่า ... จะทำอะไรกันดี

ในที่สุด ... ก็เป็น concept ชมพูทวีป ...

ต้นตำนานประวัติศาสตร์ อันโด่งดัง เรื่อง "ไซอิ๋ว" ....

นี่คือ ... พระถังซัมจั๋ง และ ทีมบริวาร

นำขบวนสู่ชมพูทวีป ... ตามหาพระไตรปิฎก ....

อุปกรณ์ทั้งหลาย ... ก็หาบ้าง ซื้อบ้าง

แอบยืมเขามาบ้าง ... โดยไม่ได้บอก

เช่น จีวรทอง ของพระถังซัมจั๋ง ... ก็คือ

ผ้าห่ม hi-so ประจำห้องทำงานของข้าพเจ้า ...

งานนี้ ... ลงทุนกัน น้อยจริงๆ ... อิอิ

สีฟ้า ... ใช้ concept เกี่ยวกับโจรสลัด

ดังนั้น

จึงนำขบวนด้วย โจรสาวสวยตาเดียว ...

แบบว่า น่ารักจิงๆ ....

ชอบๆๆๆๆ

ส่วนหนุ่มๆ .... ก็มีทั้งนายทหารเรือ

กับเหล่าโจรห้าร้อย .....

แล้วก็พวก ลูกเรือทั้งหลาย

หน้าตาใสๆ ทั้งนั้น ...

ดูแล้ว ....

สดชื่นใจ ยิ่งนัก ...

และ ท้ายสุด ...

แอบไปดูๆ สีส้ม สักนิด ....
concept ของสีส้ม คือ อะไร ... ก็ยังมองไม่ออก

แบบว่า ... มีอะไรแปลกๆ อลังๆ .... มากมาย
เช่น ... มีเจ้านาง หรือ นางสนม

หรือ นางกำนัล หรือ นางสาวใช้

หรือ ... อะไรสักอย่าง .... ก็ยังคาดเดา ไม่ได้
แต่โดยรวม ... ก็น่าจะอลังการ ครับพี่น้อง ...

และ ณ ท้ายขบวน ...

ข้าพเจ้าพบ คุณนายซันนี่ ...

นั่งแบะขา ... อยู่ในคอกเล็กๆ ...

คล้ายๆ กรงไก่ อะไรประมาณ นั้น ...

วันนี้ ... คุณนาย เธอแต่งกายแบบอลังๆ อีกแล้ว

คล้ายรูปแกะสลัก ตามปราสาทหิน ....
ทั้งงดงาม ทั้งน่าเกรงขาม

อะจึ๋ย .... ส์

เจ้าแมวตัวน้อย ประจำภาคเรา ...

พยายาม จะมุดเข้าไปนั่งอยู่กับคุณนายซันฯ
มองเผินๆ ...

ก็คล้ายๆ ขบวนแห่นางแมวขอฝน

หุหุ ...

ในที่สุด ... ทุกอย่างก็พร้อม 99.99%

วงดุริยางค์ วงน้อยๆ ที่น่ารัก

จากโรงเรียนวัดปลูกฯ ... ก็พร้อมแล้ว

สาวๆ ถือป้าย ... มาแล้ว 3 สี

สีเขียว-สีชมพู-สีฟ้า ...

ขาดแต่สีส้ม ... เท่านั้น

ประมาณว่า ... น่าจะยังทำผมอยู่ ...

อันว่า ... สาวๆ ทั้งสามท่านนี้ ...

จัดเป็นสาวอาวุโสปีสี่ ระดับตัวแม่ ทั้งน้าน ...

ความสามารถพิเศษ ของ she .... ก็คือ

แข็งแรงทนทาน กันน้ำ กันสะเทือน ...

พร้อมเดินนำหน้าขบวน ...

เพื่อ ลุยเปิดทางให้ขบวนพาเหรดของเรา
แบบว่า ... หมู-หมา-กา-ไก่-คนเมา

หากมาขวางทาง ... ก็เสร็จกรูแน่ๆ ....

อิอิ

ในที่สุด ... สาวสีส้ม ก็มา

ทรงผม ... ตีโป่ง มาเรียบร้อยแล้ว

ไชโยๆๆๆๆๆ ...

จะได้ออกเดินกัน ซะที ....

แล้วววว ....

วงดุริยางค์น้อยๆ .... ก็เริ่มบรรเลง

ตุ้ม-ตุ้ม-ตุ้ม-ตะละลิดติ๊ด- ตุ้ม-ตุ้ม-ตุ้ม ...
สีเขียวนำขบวน ... ออกจากซอยซุ้มโค้ก ....

สู่โลกกว้าง .... แห่ง KMITL

เดินไป หัวเราะกันไป เขินนิดๆ อายหน่อยๆ ...
แต่ก็สนุกดี นะ ...

สี่สาวนักลาดตระเวน ... ยืนจองผิวจราจร

ผู้คนเริ่มแตกตื่นเล็กน้อย ....

รปภ. เริ่มเข้าดูแล สถานการณ์ ...

แล้ว ... ขบวนก็เริ่มต้น

มุ่งหน้าสู่ seven-eleven ....

คุณครูวัดปลูกฯ

นำขบวนดุริยางค์ ตามสี่สาว

ท่าทางของท่าน ดูดี มีสมาธิ ...

ไม่ยุกๆยิกๆ เหมือนพวกเราเลย

น้องๆ บรรเลงเพลงอะไร ก็ไม่รู้ ...

แบบว่า ... อารมณ์เดียวกับ

เพลงที่ใช้ในขบวนแห่ งานบวช ... ประมาณนั้น แล

แล้ว ... สีเขียวก็เปิดตัว

นำฝูงกบ ... ออกมาอย่างเริงร่า

ข้อดีของใบบัว และ ใบกล้วย ก็คือ ....

ใช้กันแดดได้ดี ...
ดูดีๆ ... ได้อารมณ์ขบวนแห่งานหมั้น หรือ งานบวช

ชอบๆๆๆๆ

สะใจ จริงๆ ...

จากนั้น ... ก็สีชมพู

ผู้อาวุโสปีสี่ ... เดินแอ๊บหล่อ

นำบวนพระถังฯ และ บริวาร

ป้ายผ้า ... ฝีมือสุดยอด ของน้องปีหนึ่ง

พระถังฯ ท่านก็มาดนิ่ง ... ไม่ว่อกแว่ก

ดูบางมุม ... คล้ายๆ ศิลปินเกาหลีท่านหนึ่ง

ส่วนสาวก พระถังฯ ... ก็หลุดโลกทุกคน ....

และ ปิดท้าย ด้วยคาราวานสีชมพู ...

สีสันสดใส ... น่ารักจริงๆ

ใครๆ ก็ชอบถากถางสีฟ้า ... ว่า จอมเว่อร์

แต่เมื่อข้าพเจ้า ดูขบวนของสีฟ้าแล้ว

... ก็อึ้ง เพราะมันเว่อร์จริงๆ
แบบว่า ... มีรถนำขบวน

ดูแล้ว ... กิ๊บเก๋ จริงๆ นะ ....

แต่ ....

โถๆๆๆ .....

ท่านนายพลเรือของข้าพเจ้า ...

กลายเป็น เด็กวินมอร์ไซค์ ไปซะแล้ว .....
แต่ก็ชอบ นะ ... สุโค่ยๆๆๆๆ

แล้วก็ตามด้วย ... ป้ายสีฟ้า

สดใสๆๆๆๆ

ขบวนสีฟ้า .... ก็เดินได้พร้อมเพรียงกัน

มีพู่สีฟ้า-ขาว ...

ทำจากถุงก๊อบแก๊บสีฟ้า และสีขาว

โบกหยอยๆ ตลอดเวลา สะใจๆๆๆๆๆ ....

สะใจๆๆๆๆๆ ....

สะใจๆๆๆๆๆ ....

สะใจๆๆๆๆๆ ....

และท้ายสุด ....

สีที่ลี้ลับ ซับซ้อน ... ก็ ... สีส้ม นั่นแหละ

เขาลือกันว่า .... concept นั้น

สูสีหนังเรื่อง พระนเรศวรฯ ... ประมาณ นั้น

ก็ ... มาลองดู สักหน่อย ..

นำขบวน ด้วย ... แม้ว 2 นาง

ลาล่า-ลูลู่ ... อะไรประมาณ นั้น ...

แล้ว ... ก็เป็นขบวนเกียรติยศ ...

ลวดลาย อลังการ งานสร้าง ...

แล้วก็ ... มีเจ้านาง 4 นาง

สีสันสดใส ...

เห็นแล้ว .... ตื่นตาตื่นใจ ...

แล้วก็มี ... สาวน้อย ควงดาบ

หวาดเสียวนิดๆ ...

แล้วก็มีกลอง ...

แล้วก็มี ฆ้อง .... ม๊งๆๆๆๆๆ

แล้วก็ขบวนเกียรติยศ ....
แห่แหน ... คุณนายซันนี่ ....

เชื่อหรือยังว่า ... สีส้ม นั้น ....

อลังการงานสร้างจริงๆ ....

พอใกล้ๆ ถึง 7-11

ขบวนเรา ก็เลี้ยวเข้าลานข้างตึก CCA

แบบว่า ... ตามแผนตอนแรกๆ

ตั้งใจ จะเดินรอบคณะฯ ...

แต่คิดไป คิดมา ... แล้ว

ก็ ... เอาแค่นี้ เหอะ ...

เพราะ จัดงานกันแค่นี้ .... ก็โด่งดังกันสุดๆ แล้ว

มาดูขบวนพาเหรด อีกสักครั้ง ...

นำด้วย ... สี่สาว

วงดุริยางค์ .... บรรเลงอย่างเร้าใจ

เรี่ยวแรง ไม่มีตกเลยนะ น้องๆ ที่รัก

เห็นแล้ว ... ทำให้ข้าพเจ้า นึกถึงตอนเด็กๆ

เพราะ เราก็เคยทำแบบนี้

ประมาณว่า ....

ไปเดิน ติ๊ดชึ่งๆๆๆๆ .... ตามงานเห่ยๆ

ทั้งร้อน ทั้งเหนื่อย ...

ได้เงินบ้าง ไม่ได้เงินบ้าง ... ก็ไม่คิดอะไร

และ งานส่วนใหญ่ ... ก็มักจะให้กินฟรี

แต่อาหารที่เลี้ยง ... ก็มักจะ เอี้ยๆ ทั้งนั้น

แต่ก็ชอบไป นะ ... เพราะ มันสนุกดี

และที่สำคัญ ก็คือ ...

วันนั้น เราไม่ต้องเรียนหนังสือ ...

ชอบๆๆๆๆๆ

สีเขียว ....

และ ฝูงกบ ....

ตอนแรกๆ ... กบ ฝูงนี้

ก็จะเดินร้อง อ๊บๆๆๆๆๆๆ ....

พอตอนหลังๆ ... กบก็หยุดร้อง

สงสัย จะหมดแรง กันแล้ว ....
อิอิ ...

ส่วนสีชมพู ...

ขบวน จาริกธรรม ... ก็ยังคงเดินโปรดสัตว์ ไปเรื่อยๆ

หุหุ ...

ท่านตือโป๊ยก่าย ...

กำลัง นำขบวนญาติธรรม สู่ชมพูทวีป ....

สังเกตุดีๆ ... สีชมพู นั้น

เน้นเรื่องหุ่น ... แบบว่า

หุ่นแบบ ... ตือโป๊ยก่าย นั้น

มีให้เลือกหลายคน ... (รวมทั้งข้าพเจ้า ด้วย)

มันมาแล้วววว .... ขบวนโจรสลัดสีฟ้า

ดูดีๆ ... รถนำขบวน ออกแบบมาดีมาก

เป็นทั้งรถ เป็นทั้งเรือ

มีช่องสำหรับ ยิงปืนใหญ่ ด้วย

สุดยอดๆๆๆๆ ครับท่าน ...

ข้าพเจ้า คิดว่า ... ขบวนสีฟ้า นั้น
เดินดี มีระเบียบ ...

น่ารัก สดใส ....

ร่าเริง ...เฮฮา ... ที่สุด

เห็นแล้ว ... ก็อดยิ้มไม่ได้จริงๆ ....

อะจึ๋ยยยย .... ส์

อิอิ ..

และ ปิดท้าย แบบอลังการ ...

สีส้มมมม ...

มาแย๊วววว ..

ขบวนอลังการ ... กำลัง เคลื่อนมาช้าๆ ...

ดูดี มีสาระ ... มีรสนิยม

อ้อ .... หวาดเสียวนิดๆ ...

เพราะ ดาบแหลมเปี๊ยบเลย ...

ขบวน นักดนตรี ....

ฉิ่งฉาบ ...

คนตีฆ้อง ... ตั้งใจสุดๆ

กลอง ก็ระรัว ตลอดทาง ....

คุณนายซันนี่ ... ก็ยังคงยิ้มแบบลี้ลับ

ท่ามกลาง เปลวแดด ยาม 10 โมงเช้า ...
แบบว่า ... สวยทนแดด ทนฝน ยิ่งนัก ...
นอกจากนี้ ...

ก็ต้องขอชื่นชม ... เหล่าแรงงานทาส ทั้งหลาย

งานนี้ ... หนักจริงๆ ...

นี่แหละ ....

สปิริต IE .... ของเราแล้ว ....

ทุกๆ สี ... ก็เข้ามารวมกัน ณ โรงยิม

เพื่อเตรียมพร้อม ....

สู่พิธีเปิดงาน ....

" .... กีฬาสี IE สุดที่รัก ครั้งที่ 1 ..."

งานกีฬาเล็กๆ ... ที่เรียบง่าย อบอุ่น ....

และ น่าจดจำ ตลอดไป ... ไม่มีวันลืม
.......................................

พบกับ ตอนที่สาม ... ได้ในไม่ช้านี้

นะ นะ นะ ....