ตอนที่ 291 : ความสุขเล็กๆ ... ราคา 20 บาท

มีหลายๆ ท่าน .... บ่นมากมายมายว่า

ชีวิตช่วงนี้ ... ยุ่งแสนยุ่ง ...

เหนื่อยแสนเหนื่อย

อยากพัก อยากเที่ยว ... อยากออกแร่ด

อยากมีความสุข แบบเล็กๆ น้อยๆ บ้าง

แต่ ... ก็ไม่อยาก จะใช้จ่ายเงินให้มากนัก

ประมาณว่า ... รายได้ต่ำ รายจ่ายสูง

แต่รสนิยมเลิศ ... และ งกนิดๆ

อะไรประมาณ นั้น ....

ดังนั้น ...

IE Story ตอนนี้ ... ก็ใคร่ขอแนะนำ

วิธีการท่องเที่ยวหาความสุขเล็กๆ

แบบที่ใช้งบประมาณ ต่ำแบบสุดๆ

ใช้เวลาสองสามชั่วโมง ... ก็อิ่มเอมใจ

ภายใต้งบประมาณ 20 บาทถ้วน

แบบว่า ... คงจะไม่ใช่แค่ แนะนำ

ให้ท่านๆ อยู่กับบ้าน แล้วนอนเล่นตอนกลางวัน

นอนไป ... ดูทีวีรายการปัญญาอ่อนๆ ไป...

.... แล้วก็

กินขนมคุณภาพต่ำๆ ที่ 7-11

ภายในวงเงิน 20 บาท.... หรอก นะท่าน

.....

..

.

ดังนั้น

เรื่องราว จะเป็นอย่างไรนั้น

ก็ ... มาลองฟังดู

ณ วันอาทิตย์นี้ ...

ข้าพเจ้าได้วางแผน การท่องเที่ยวแบบเล็กๆ

ในงบประมาณ 20 บาท ...

อย่างไรก็ตาม ...

เนื่องจาก ณ ตอนนี้ .... ราคาน้ำมันแพงมาก ....

ดังนั้น ... วงเงิน 20 บาทนี้ ...

จะไม่ขอนำค่าเดินทาง มาคิดรวมด้วย

แบบว่า ... คิดซะว่า ...

เดินทางด้วยรถเมล์ฟรี จาก ขสมก. ก็แล้วกัน

แต่หากใคร มีไสยศาสตร์ดีๆ ... เสน่ห์ดีๆ ...

ก็ลองหลอกล่อ ใครสักคน

มาช่วยขับรถ รับ-ส่ง ให้ ...

วิธีนี้ ... ก็ประหยัดสุดๆ และ สบายสุดๆ ...

ความสุขเล็กๆ ของข้าพเจ้า ณ วันนี้

ก็ จะขอพาท่านๆ ทั้งหลาย .... ไปเติมอาหารสมอง ...

เพิ่มสุนทรียศาสตร์ทางอารมณ์

ด้วยการไปชมนิทรรศการทางศิลปะ ....

ณ หอศิลป์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ ...

ก็อยู่แถวๆ ถนนราชดำเนิน สะพานผ่านฟ้าอะไร นั่นแหละ ....

ที่นี่ .... ค่าเข้าชม ... 20 บาทถ้วน

สมัยนี้ ... เงิน 20 บาท

ทำอะไรแทบจะไม่ได้เลย ....

แบบว่า ... คิดแบบง่ายๆ ...

ก็แค่แลกไส้กรอก ได้แท่งเดียว

แต่ที่หอศิลป์แห่งนี้ ...

เงิน 20 บาท ... กลับมีค่ามหาศาลยิ่งนัก

บรรยากาศภายในหอศิลป์ นั้น .... สุดยอด

แอร์เย็นฉ่ำ ... สะอาด

เงียบสงบ .... และที่สำคัญ

ก็คือ ... ห้องน้ำ ก็ใช้ได้

งานนิทรรศการทางศิลปะทั้งหลาย ... ก็มีการหมุนเวียน มาจัดแสดงให้ชมตลอด ....

หากว่า ณ วันว่างๆ เสาร์อาทิตย์ ...

ที่เราชอบเดินไร้สาระ ตามห้างสรรพสินค้า

แบบว่า ... เดินเล่นๆ กินแอร์ไปเรื่อยๆ ...

หาเรื่องเสียเงินโดยเปล่าประโยชน์

ก็ลอง ... มาเดินเงียบๆ ดูที่นี่ บ้าง

ลองเปิดตา เปิดใจ .... มาดูอะไรแปลกๆ ใหม่ๆ บ้าง

... มาลองเสพย์ สุนทรียภาพทางอารมณ์และจิตใจบ้าง

ก็คงจะดีนะ ...

และ ไม่ต้องกลัว ... ว่าจะดูไม่รู้เรื่อง

เพราะบางรูป ... ก็ไม่รู้จริงๆ ว่ามันรูปอะไร กันเนี่ย ....

ความสนุก และ ความท้าทาย ก็คือ ...

เรามองเห็น และรู้สึกอะไร ... ในรูปเหล่านี้บ้าง

ภาพของชีวิตจริงๆ .... ของพวกเราทุกคน

มันก็คง จะไม่ต่างอะไรจากรูปเหล่านี้หรอก .....

ทั้งซับซ้อน ทั้งเข้าใจได้ยาก ....

ชีวิตจริงๆ ... คงจะไม่ง่าย หรือ เป็นแค่ linear thinking

แบบละครเรื่อง "แจ๋วใจร้ายฯ ... " อะไรนั่นหรอก

ด้วยประการทั้งปวง ....

บรรยากาศ ของงานนี้ ...

ที่ข้าพเจ้า ชอบมากๆ ในวันนี้

ก็คือ

ภาพชุด ของพระพุทธองค์ ...

ที่ดูสงบ ... สดใส มีพลัง

งดงาม ...

และ อลังการ ....

ทุกๆ รายละเอียด ....

ทั้งงดงาม ... ทั้งมีความหมาย
สุดแต่ใจของเรา ... จะนึกคิดกันไป ....

ข้าพเจ้าเดินอยู่เกือบๆ ... 2 ชั่วโมง

ก็พบว่า ...

มีเพื่อนร่วมอุดมการณ์

ที่เข้ามาชมหอศิลป์ แห่งนี้ .... อีกตั้ง 2 คน

เป็นฝรั่งสาว 2 นาง ...

แต่งตัวรัดรูป ... แบบดูดี มีสาระ

she ก็ตะลึงในความงดงาม ...

อีกทั้ง ... she ก็น่าจะตะลึงใจนิดๆ ... ว่า

" ทำมาย ... ไม่มีคนไทย มาเสพย์ งานศิลปะเลย ? ... "

มาเดินชมงาน ตั้งนาน ... ไม่เจอใครเลย

เจอแต่ชายกลางคน ร่างท้วม ... เดินท่อกแท่กๆๆๆๆ

ข้าพเจ้า จำได้ว่า ...

สมัยอยู่เมืองนอก .... พอมีงานศิลปะ มาแสดง

ผู้คนก็จะสนใจกันมาก ....

เข้าคิวกันยาวเหยียด ... จองตั๋วเป็นเดือนๆ ก็มี

ค่าดู ก็แพงแสนแพง ...

แต่พอ ไปดูแล้ว ... ก็งงๆ เพราะดูไม่รู้เรื่อง

เหมือนกบในกะลา .... ที่ออกมาเจอมหาสมุทร

แต่ก็ยังดี ที่ยังพอจะรู้สึกว่า ...

เซลล์สมองของเรา .... มีการแตกตัวบ้างเล็กๆน้อยๆ
ทำให้เรา ... รู้สึกถึงโลกอีกด้านหนึ่ง

ช่วยให้เรา หลุดพ้น จากกรอบความคิด

หลุดพ้นจากพันธนาการ ทางอารมณ์

อะไร ... ประมาณ นั้นแล

ด้วยประการทั้งปวง

หากเทียบค่าเงิน 20 บาท ... กับค่าแอร์ ค่าส้วม

ค่าอารมณ์ ค่าความรู้สึก ... ค่าความทรงจำ

ข้าพเจ้าก็บอกได้เลยว่า ...

นี่คือ ... ความสุขเล็กๆ ที่คุ้มค่าที่สุด จริงๆ ....

หลังจาก ... เสพย์งานศิลป์ จนอิ่มเอมใจ

ข้าพเจ้า ... ก็หิวโหยสุดขีด

ก็เลย ...

เดินลัดเลาะข้ามถนน ที่แสนจะสงบเงียบ

กรุงเทพฯ ... วันอาทิตย์ ช่างน่าอยู่จริงๆ

จากนั้น ...

ข้าพเจ้าก็สอดส่ายหาความสุขเล็กๆ มาเติมเต็มลำไส้เล็ก
ในที่สุด ... ก็เข้าเยี่ยมชม ร้านนี้

บรรยากาศแบบโบราณๆ ... เมนูแบบเชยๆ

... นี่คือ ข้าวมันไก่

ใช้ไก่บ้าน ... เนื้อแน่น

น้ำจิ้ม ... ใช้ได้เลย

ส่วนนี่ ... คือ สลัดเนื้อสัน .... แบบโบราณๆ

น้ำสลัดรสเยี่ยม ....

เนื้อนิ่มสุดๆ ... ฉ่ำๆ สะใจ

แต่เมื่อมองไปที่ ตู้โชว์หน้าร้าน ....

โอว์ ... พระเจ้าจอร์ช ...

อะไรแดงๆ ... แขวนอยู่เต็มตู้

ภาพนี้ ... ไม่ใช่ภาพศิลป์ อะไรที่ซับซ้อน

ก็แค่ ... ก้ามปูนึ่ง ขนาดจัมโบ้

ห้อยโตงเตง เต็มตู้กระจก ....

ขนาดของก้ามปู ใหญ่ประมาณว่า ...

ขนาดลูกแมว อายุ 1 เดือน ...

โอววววว์ ..... สุดยอด

ณ ตอนจบของ IE Story ตอนนี้

คงจะไม่ขอบรรยาย มากมาย ...

นอกจาก....

จะขอ อธิบายเพิ่มเติม เล็กๆ น้อยๆ ว่า

อันว่า ...

"ความสุขเล็กๆ ... ราคา 20 บาท" ... นั้น

ก็พอจะเป็นไปได้ ....

เช่น ไปชมงานศิลป์ เดินกินแอร์ ....

อะไรแบบนั้น หละ ...

แต่

อันว่า ... "ความสุขเล็กๆ ... ราคา 20 บาท"

สำหรับ ..... ก้ามปูนึ่ง ขนาดเท่าลูกแมว นั้น ...

คงจะเป็นเรื่องที่ ... เป็นไปไม่ได้

อย่างแน่นอน ....

....

..

.

เฮ้ออออ ...

.....................................