ตอนที่ 297 : บันทึกความทรงจำ : รับน้อง IE-2009 ... (2)

ตามประเพณีนิยม ของการรับน้อง IE ....

กิจกรรมหนึ่ง ที่ทุกๆ คนเฝ้าคอย ... ก็คือ

การแสดงของแต่ละชั้นปี ....

จากเดิม สมัยแรกๆ ... ที่การแสดง ก็คือ

อะไรสักอย่างที่ออกมาทำอะไร ย๊อกๆแย๊กๆ ... แก้เซ็ง

แต่ปัจจุบัน ... พวกเรา ก็พัฒนาการแสดงไปอีกหลายขุม

ประมาณว่า .... หากเศรษฐกิจ มันยังคงแย่ๆ ...

ชาว IE ทั้งหลาย ....

ก็อาจจะทำมาหากิน ไปในแนวบันเทิง ... ก็เป็นไปได้

คืนนี้ ... พิธีกรของเรา ... ก็คือ ท่านทั้งสองนี้

พูดจาแคล่วคล่อง หน้าตาดี มีมารยาท

ปากคอเผ็ดร้อนเล็กๆ ... ตาม spec

เนื่องจาก .... มีข่าวรั่วไหลมาว่า ...

งานปีนี้ น้องๆ ปีสอง IE-12

เตรียมการแสดงแบบอลังการมากๆ

ดังนั้น ... ก็เลยมีการสัมภาษณ์ น้องกีตาร์ ...

ผู้อำนวยการ การควบคุมและปล่อยตัวนักแสดง อันว่าตำแหน่งนี้ ...

ฮอลลีวู๊ด ก็ยังงงๆ อยู่เลยว่า .... ว่ามันคือ อะไร วะ ?

ด้วยประการทั้งปวง .... แต่ ณ ตอนจบแล้ว

ข้าพเจ้าก็รู้ซึ้งถึงความสำคัญ ของตำแหน่งหน้าที่นี้

เพราะโชว์ IE-12 ปีนี้

ใช้นักแสดงมากมายๆๆๆๆๆ ....

ประมาณว่า ... สามารถยกขบวน

ไปเล่นหนังเรื่องพระนเรศวร (ทั้ง 3 ภาค) ได้อย่างสบายๆ

แบบว่า ... เกือบๆ ทั้งรุ่น เป็นนักแสดงและทีมงานหมด

เหลือหน้าม้า หน้าเวทีแค่ไม่กี่คน ....

ดังนั้น ...

ตำแหน่ง ผอ.คค.ปตส. ... จึงสำคัญมั่กๆ

การแสดง .... เปิดตัวที่ Z-โหล Channel
และเปิด show แรก ... ด้วยหนุ่ม IE-12
ประมาณว่า ... กระชากใจ สาวแก่ .... มากมายๆๆๆๆๆ

มากมายๆๆๆๆๆๆ

นักร้องเกาหลีทั้งหลาย .... ชิดซ้ายไปเลย

จากนั้น ... ก็เป็นคิวสาวๆ

ลีลา ... ก็ประมาณนี้

นับเป็น show เปิดตัวที่อลังการ ... ยิ่งนัก

ชอบๆๆๆๆๆ ...

จากนั้น ... เข้าสู่ละคร ยอดฮิต ...

สโนไวท์ ... อะไรประมาณ นั้น

นี่คือ ... แม่มดใจร้าย ... แต่หน้าตาใสๆ ดี

งานนี้ อุปกรณ์ และ ตัวละคร คับคั่ง ....

นี่คือ ... ศาลพระภูมิ

ตัวละครใหม่ ในนิทานเรื่องนี้

เนื้อเรื่อง ... ก็เรื่อยๆ เปื่อยๆ .... ฮาฮาไปเรื่อยๆ

ใช้ตลกแนวคลาสสิค ....

คือ เล่นแป้ง เล่นสี แบบเลอะๆเทอะๆ

และใช้มุกซุปเปอร์คลาสสิค ดั้งเดิม....

แบบว่า ... ใช้นางเอกหน้าเถื่อนๆ + นมแหลมเปี๊ยบ

ส่วนพระเอก ... ก็ใช้สาวหล่อ หน้าใส

อะไรประมาณ นั้นแหละ

แต่มุกทำนองนี้ ... ดูทีไร ก็ฮาทุกครั้ง

นี่คือ ... คนแคระ ทั้งเจ็ด

ลงทุนประมาณว่า .... ต้องมีโชว์ dance เช่นกัน

ฉากตอนจบ ...

นางเอก โดนรุม ... ประมาณนั้น

นอกจากนี้ ...

show ของน้องปีสอง

ยังมีการแสดงสลับฉากมากมาย ...

เช่น ล้อเลียนโฆษณาต่างๆ ...

หน้ามัน ๆๆๆๆ อะไร นั่นแหละ

นี่คือ ... smile club ...

ส่วน ชุดนี้ ... ไม่ต้องบรรยาย ...

อะจึ๋ยยยยยยยส์

แต่ชุดนี้ ...

คุณพี่ คุณอา คุณลุง

น้ำลายหยดแหมะๆ .... เนืองนองเต็มหน้าเวที

แบบว่า .... น่ารักๆๆๆๆๆๆ จริงๆ

ปิดท้าย ...ด้วย concert ชุดใหญ่ ...
ก็ .... สุดยอดๆๆๆๆๆ .... สุโค่ยๆๆๆๆๆๆ

จากนั้น ...

เข้าสู่การแสดงของปีสาม ชาว IE-11

ซึ่งรุ่นนี้ ... ถือว่าเป็นรุ่นที่ จัดโชว์ได้อลังการเสมอ

ดังนั้น ...

ปีนี้ ... การแสดงจึงพัฒนาขึ้นไปอีกระดับ

ประมาณ .... ระดับเทพ

การแสดงง่ายๆ ไม่มีอะไรมาก

แต่ idea บรรเจิดสุดๆ ...

นี่คือ ... การผจญภัยของ มาริโอ้ ...

สร้างฉากจำลอง จากเกมส์คอมพิวเตอร์ ...

อีมาริโอ้ ... ก็เดินด๊อกๆ แด๊กๆ

.... ผจญภัยไปทีละด่าน

อุปกรณ์เพียบ ตัวแสดงมากมาย ...

ชุดแต่งกาย ... เจิดจ้า เทคนิคฮาฮา และ อลังการ

ชอบๆๆๆๆๆๆ

และท้ายสุด ....

ปิด show ด้วยการแสดงปีสี่ ... IE-10

ใช้สองพิธีกร คู่หู ... อมตะนิรันดร์กาล

คืนนี้ ... เป็นการจัดเกมส์โชว์ .... ศึก 12 ราศี

งานนี้ ... มุกกระจาย

ตอนจบ ... ปิดงานด้วยคำทำนายของ ....

หมอจอน ฟันเหลือง

สำหรับการแจกรางวัล IE Award ประจำปีนี้ ....

ก็มีผู้ได้รับรางวัล ... ตามรูปเหล่านี้แหละ

รางวัลปีนี้ มีมากมาย ... เช่น

รางวัล เรื้อน/กินเด็ก/ลำยอง/เด็กแวนซ์ ... ฯลฯ

ใครน่าจะได้รางวัลอะไร ... ก็ลองนึกทบทวนกันดูได้

สำหรับรางวัลใหญ่ ระดับเกียรติยศ

"คนดี ศรี IE" ... แห่งปีสอง IE12 ... ได้แก่ น้องต่อ

"คนดี ศรี IE" ... แห่งปีสาม IE11 ... ได้แก่ ท่านเอ

แต่ส่งคุณพีท (เจ้าของรางวัล เรื้อน of Z11) ขึ้นรับแทน

"คนดี ศรี IE" ... แห่งปีสี่ IE10 ... ได้แก่ ท่านใหม่
ปีนี้ ... คุณใหม่ได้รับควบ 2 รางวัล คือ

รางวัลคนดีศรีIE และ รางวัลกินเด็ก
สุดยอดๆๆๆๆ

และ ท้ายสุด ... รางวัล เดือน+ดาว แห่ง IE
นี่คือ ... เดือนและดาวปีสอง ...

น่ารักๆๆๆๆๆๆ

นี่คือ ... เดือนและดาวปีสาม ...
แบบว่า .... น่ากัว จิงๆ อ่ะ ....

และนี่คือ ... เดือนและดาวปีสี่ ...
หมอจอนฟันเหลือง กับ น้องนิป .....

เฮ้ออออ .... จอนเอ๊ยยย ...

...................................................

...................

.......

...

..

.

ดึกมากแล้ว ....

การแสดง จบลงแล้ว ....
เด็กๆ ..... ถูกกวาดต้อน ไปริมทะเลอีกครั้ง .... สายลม ...

พัดเย็น ชื่นฉ่ำใจ ...

เสียงคลื่น ... ระงม

ถึงจะง่วงแสนง่วง ... ถึงจะเหนื่อยแสนเหนื่อย ... สักแค่ไหน ?

ข้าพเจ้าก็อยากจะให้น้องๆ ทั้งหลาย ... อย่าได้ลืมเลือน ... บรรยากาศ และวันเวลา แห่งความสุขเหล่านี้ ....

ก็แล้วกัน นะ ... น้อง นะ ...

...............................................