ตอนที่ 296 : บันทึกความทรงจำ : รับน้อง IE-2009 ... (1)

หากจะถามข้าพเจ้า ว่า ....
งานรับน้อง IE ปีนี้ .... เป็นอย่างไรบ้าง ?

ก็คงจะไม่ยาก ที่จะตอบว่า ....

งานปีนี้ ....

ก็สนุกสนานมากมายๆๆๆๆๆ .... ตามประสาครอบครัว IE

แบบว่า

ไม่เละเทะ เลอะเทอะ แบบมากมายๆๆๆๆๆ
เหมือนเมื่อ 3 ปีที่แล้ว ... สมัยเมื่อจัดที่ บังใบรีสอร์ท-ระยอง

ณ ปีนั้น ....

เละเทะ เลอะเทอะ ... ตั้งแต่ลูกล้อรถบัส ... เริ่มหมุน ....
และ ก็เป็นอย่างนี้ไป ... 48 ชั่วโมงเต็มๆ ....
เฮ้อออออ ...

ทั้งหนุกหนาน ทั้งเร้าใจ ทั้งหวาดเสียว ... ทั้งเลอะเทอะ

ด้วยประการทั้งปวง ....

ปีนี้.... เรากลับมาที่ วังแก้ว ... อีกครั้ง
หลังจากที่เคย มาย่ำยีที่นี่ เมื่อ 2 ปีที่แล้ว

ที่นี่ ... บรรยากาศสุดหรู กว้างขวาง .... ส่วนตัว
มีอ่าว มีทะเล มีหิน มีเนิน มีเขา .... เป็นของตนเอง
แต่ข้อเสียแบบเล็กๆ น้อยๆ ของวังแก้ว .... ก็คือ

เวลาจะเดิน ไปไหนมาไหน ....

ก็เหนื่อยแทบขาดใจ ....

คล้ายๆ จะเหมือนไปเล่นหนังแขก
เพราะ ภูมิประเทศที่นี่ .... ต้องขึ้นเขา ขึ้นเนิน เป็นลูกๆ ...

แต่คิดให้ดีๆ .... มันก็ดี ....
เพราะ ช่วยเผาผลาญไขมัน และ พิษสุรา ได้ดียิ่งนักแล

การเดินทางจากบ้านเรา IE … ไปยังวังแก้วนั้น
ก็ไม่มีอะไรตื่นเต้นมากนัก ....

อีกทั้งปีนี้ …

ข้าพเจ้าก็ประเมินสถานการณ์ผิดพลาด
กล่าวคือ .... ข้าพเจ้า คาดว่า
กว่าขบวนรถจะออก ... ก็น่าจะสายๆ lateๆ ...

ตามประสาชาวเรา
แต่เอาเข้าจริง ปรากฎว่า .... .. ปีนี้ ...
ทีมงานและชาวคณะ IE ทั้งหลาย
สามารถ รักษาเวลากันได้ดี ....

ดังนั้น ...
ข้าพเจ้า ... ก็กลายเป็นบุคคล คนเดียวที่ผิดนัด ....

ก็เลย ...

ไม่ได้ถ่ายรูปบรรยากาศฮาฮา .... ก่อนรถจะออก
อีกทั้ง ... แม้ว่าข้าพเจ้าจะพยายาม
ขับรถตะบึงๆ แบบหูตาเหลือก .... ประมาณ 150-160 กม./ชม.
ก็ไม่พบขบวนรถของพวกเรา ...
ก็เพิ่งมารู้ทีหลัง ว่า .... เดินทางไปคนละเส้นทาง
เฮ้อออออ .... เวรกรรมๆๆๆๆๆ
ดังนั้น
Collection รูปภาพจากกล้องข้าพเจ้า ...
ก็จะเริ่มจากที่วังแก้ว เลย ....
ก็ประมาณว่า .... รูปแรกๆ

ก็จะเริ่มจากภาพ การกวาดต้อนเด็กลงจากรถ
การจัดเตรียมอุปกรณ์ การแต่ง เสื้อ-ผ้า-หน้า-ผม ให้น้องๆ ...

ก็เก็บๆ หาๆ กวนๆ ยีๆ กันสดๆ ตรงหน้ารถบัส นั่นเอง

เพื่อให้วัตถุดิบทั้งหลาย .... ใหม่สดเสมอ ....
จากนั้น

เหล่าทีมงาน และ ทีมผู้ให้กำลังใจ ....

ก็เตรียมพร้อม ... เข้าประจำฐาน

เหล่า IE แก่ๆ ... ก็ประจำที่ ตามร่มไม้

กลุ่มๆ hi-so ๆ ... ยึดที่มั่นตามศาลา

สังเกตุการณ์ไปเรื่อยๆ เปื่อยๆ ... ตามประสาคนแก่

ในขณะเดียวกัน ... กลุ่มมดงาน

หรือ ที่เรียกแบบตรงประเด็น ว่า

ผู้ใช้แรงงาน

ต่างก็ทำธุระสำคัญ วุ่นวายไปหมด

กล่าวคือ .... ต้องขนข้าวของ เครื่องใช้

ขึ้นเนิน ขึ้นเขา ไปไว้ตามที่ต่างๆ

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง

ยุทโธปกรณ์ ที่สำคัญของงานนี้ ...

ก็ .... บรรดาเครื่องดื่มทำลายสุขภาพทั้งหลาย นั่นแหละ

ที่ต้องแบกหามกัน ด้วยความระมัด ระวังยิ่งนัก ....

เห็นแล้ว ... สงสารคนแบก จริงๆ นะเออ ...

ดังนั้น

เหล่าปิศาจสุราทุกท่าน ... ที่มาร่วมงานในครั้งนี้ ...

ทุกๆ ครั้ง .... ที่ท่าน จิบสุรายาเมา ....

อย่างน้อย ... ก็สมควรที่จะต้อง ตั้งจิตคารวะ

ให้แก่ ... เหล่ามดงานผู้เสียสละ ...

แบกหามของหนักๆ เหล่านี้บ้าง นะ

กลับมาเรื่อง รับน้องต่อ ....

ตามประเพณีนิยม ... เพื่อให้น้องๆ ตื่นเต้นกันเล็กๆ

เราก็มีการปิดหู ปิดตา เหล่าน้องๆ

จากนั้น
ทีม special effect …. ลงมือโบ๊ะหน้าน้องๆ นิดๆ หน่อยๆ

ปีนี้ ... การแต่งหน้าแต่งตา ดูดีมีระดับ

สามารถทำให้ ... คนที่ไม่ค่อยสวย ...

กลับสวยขึ้น แบบผิดหูผิดตาได้เลย
.... อิอิด้วยประการทั้งปวง ....

ตามนโยบาย IE Story .... ที่ประกาศอย่างชัดเจน ว่า ....

เราจะเน้น แต่การเล่าเรื่องไร้สาระนิดๆ บิดเบือนหน่อยๆ เท่านั้น

แบบว่า ....

เน้นเรื่องการนินทา ว่าร้าย ขยายความ .... เป็นหลัก
แต่ อีกหนึ่งนโยบายหลัก ของ IE Story ... ก็คือ

เราเคารพในสิทธิส่วนบุคคล ของเด็ก สตรี คนชรา และ ฝูงสัตว์

ดังนั้น
เราจะไม่มีการเผยแพร่ภาพน้องๆ ที่น่ารัก
.... ที่หน้าตา กำลังเลอะเทอะ มอมๆ แมมๆ ...
ดูแล้ว ... โสโส เสื่อมๆ ... อะไรประมาณ นั้น อย่างแน่นอน
ดังนั้น ....
ข้าพเจ้า ... ก็จะขอข้ามภาพชุดเหล่านั้น ไปเลย
สำหรับกิจกรรม ในช่วงบ่ายวันนี้
ก็เหมือนๆ เดิม ... คือ พาน้องๆ จูงมือกันไปเรื่อยๆ
จนไปถึงชายหาด ...

ใช้เชือกเส้นเดียว หรือ กิ่งไม้กิ่งเดียว

ก็หลอกน้องๆ ได้มากมาย ....

บ่ายวันนั้น ฟ้าใส แต่แดดแรงมากๆ ....
เลยต้องพึ่งพา ... พนักงานฉีดน้ำ ระดับมืออาชีพ
ก็ไม่ใช่ใครอื่น ....

ก็ ... ท่าน อาจารย์ ดร. จ่าอ๊อด .... นั่นเอง

งานนี้ ... ท่านก็เล่นฉีดน้ำ มั่วไปหมด
ทั้งพี่ๆ ... น้องๆ .... หมูๆ หมาๆ และ ตากล้อง
เปียกฉ่ำไปหมด ....
งานนี้ .... พี่ๆ ก็สนุก น้องๆ ก็สนุก
แต่ท่านจ่าอ๊อด .... น่าจะสนุกที่สุด
ด้วยประการทั้งปวง ...

ณ ช่วงท้ายๆ ของรายการวันนี้
ท่านจ่าอ๊อด .... ก็รับกรรม ไปตามระเบียบ
แบบว่า ... โดนน้อง อัญเชิญลงทะเล ไปตามประเพณีนิยม

งานนี้ .... สื่อมวลชนทุกแขนง ... กล้องทุกตัว
ร่วมบันทึกเหตุการณ์ “จับจ่าโยนน้ำ” ... อย่างเนืองแน่น

โถๆๆๆๆๆๆๆ .... จ่าของเรา
ดังนั้น
ก็ขอเชิญชม ....

ภาพเหตุการณ์ ทั้งหลายทั้งปวง

ที่เกิดขึ้น ในช่วงบ่ายๆ เย็นๆ ของงานวันแรก

ได้ ณ บัดนี้

และ ก็ต้องขออภัย ตามธรรมเนียม ... อีกสักครั้ง

หากภาพใด ... ที่ไม่สวย ไม่งาม หรือ ... ไม่ถูกใจ

อีกทั้ง ... ก็ต้องขอโทษมากๆ

ที่ไม่สามารถ ... เดินตามเก็บภาพ ได้ครบถ้วน

ก็ ...
เชิญชม ...

ได้เลย ....น้องๆ IE-12 ... ลงทะเล
ล้างเนื้อ ล้างตัว ...

เฮฮา ๆ ...

จากนั้น ... ก็มีกิจกรรมกลุ่ม

ปีนี้ ... ชมรมสาวแก่ IE ....

แอบสั่งเสียกับข้าพเจ้า .... มามากมายว่า ....

IE Story ... ตอนงาน bye nior ปีที่ผ่านมา ...

ข้าพเจ้าลงแต่รูปน้องๆ ผู้หญิง IE-12 ...

มากมายๆ

น้องๆ ผู้ชาย ... ไม่ค่อยมีรูปเลย ...

ดังนั้น ... งานรับน้องปีนี้

... ป้าๆ IE ทั้งหลาย ...

ก็ขอเน้นๆ ... รูปของน้องๆ ผู้ชายสักหน่อย

แบบว่า ... ช่วยชี้ชัดๆ มาเลยว่า

คนไหน ... หล่อขั้นเทพ ขั้นมาร หรือ ขั้นปิศาจ ...

ก็ ... จัดให้ ... นะป้า นะ ...

" .... คนนี้ ... ผู้ชายหรือ ผู้หญิง วะ ? ... "

ล้อเล่นๆๆๆๆๆ ..... อิอิ

อะจึ๋ยยยย ....
คนนี้ ... แรงสุดๆ ขอบอก ....

ชื่อ น้องพฤษภาคม ... (เมย์)

คนนี้ ... she ก็แรงเช่นกัน

ชื่อน้องกีต้าร์ ... แปลเป็นไทยว่า อะไรหนอ ?

กิจกรรมยามบ่าย .... ก็ดำเนินไปเรื่อยๆ

สนุกสนาน เฮฮา ...

ตามประสา IE

และท้ายสุด ... ก่อนจะแยกย้ายไปเข้าบ้าน

ก็มีการพาน้องๆ และทีมงาน ...

ไปกราบไหว้ ... คารวะ เจ้าที่ เจ้าทาง ....

ขอสมาลาโทษ ... หากทำอะไร ที่ไม่เหมาะ ไม่ควร ...

พอถึงตอนเย็นๆ ...

ข้าพเจ้า ... ออกมาเดินถ่ายรูปเล่น อีกครั้ง

อากาศ เย็นสบาย ...

สายลม เย็นฉ่ำ ....

เด็กๆ ร่าเริงสดใส

รุมเสนอหน้าใส่ อาจารย์ ...

ปีนี้ ... มีอาจารย์ เสี่ยงตาย

มาร่วมงานรับน้อง ... 3 ท่าน ...

ก็ ... จ่าอ๊อด - ดร.อนิรุท

แล้วก็ ... พี่จีน - ดร.วิภู

แล้วก็ ... ป๋าดม - ดร.อุดม

อ้อ ... ลืมนับตัวเอง ...

ก็ ... ตัวข้าพเจ้าเอง ... อีก 1 คน

หุหุหุ ... แบบว่า

ข้าพเจ้าชอบลืมเสมอๆ เลยว่า ....

เราก็เป็นอาจารย์เหมือนกัน ...

เย็นวันนี้ ... ทะเลก็สวย ฟ้าก็ใส
เด็กๆ เลย เก็กกันสุดฤทธิ์ ...

ประมาณ เนี้ยยย ...

มีการ ... แอ๊บแบ๊ว ข้างก้อนหิน ...

แบ๊ว 1

แบ๊ว 2

แบ๊ว 3 ...

แต่ในที่สุด ...

ก็อดใจ ... ถ่ายรูปแบบเสื่อมๆ ไม่ได้

เย็นแล้ว ...ฟ้าเริ่มเปลี่ยนสี ...

สาวน้อย IE ... เริงร่าท้าลม

ข้าพเจ้า .... เก็บภาพทุกๆ ภาพ

... ด้วยความประทับใจทุกสิ่งทุกอย่าง .... งามอย่างเหลือเชื่อ

จิตใจ และความคิดของข้าพเจ้า ....

ล่องลอยไปไกลแสนไกล ....

ถึงโลก ... จะกว้างใหญ่ สักแค่ไหน ?

ถึงชีวิต ... จะเงียบเหงา สักเพียงใด ?

แต่ขอให้เชื่อ เถิดว่า .... ทุกๆชีวิต ...

ที่เข้ามาสู่อ้อมกอด ... ของครอบครัว IE ของพวกเรานั้น

จะอบอุ่น และ แสนสุข ... อย่างแน่นอน

ขอต้อนรับ ... น้องๆ IE-12 ทุกคน ...

สู่ครอบครัวของพวกเรา IE-KMITL

...........................................

จบบันทึกความทรงจำ : รับน้อง IE-2009 ตอนที่หนึ่ง